۶۲ سال به ذکر اهل بیت پرداختم و یک ریال هم نگرفتم / در خانه امام حسین (ع) بزرگ شدم.


به گزارش خبرگزاری فارس از شهرستان ساری، این روزها همه غرق در ماتم هستند، کوچه ها و کوچه های شهر حتی موش سیاه است و همه در فریاد شهیدان سید و شالار می گریند.

حال و هوای عزاداری حسینی همه جا را فرا گرفته است و در این میان قصه عاشقانه حسینی از دیگر داستان هایی است که در نوع خود مثال زدنی است.

قبل از محرم بیهوش می شود، در روزهایی که خیمه ها در شهر برافراشته می شود، دیوارها و خیابان ها سیاه پوش می شود، نوحه های پیر غلامان حسینی از گوشه و کنار شهرها و حتی روستاهای دور افتاده به گوش می رسد. .

قدیمی ها خدمت در عزای حسین را افتخار و عشق می دانند، از آب ریختن برای عزادار، درست کردن کفش در رواق مسجد، جارو کردن، تعزیه خوانی و تعزیه خوانی برای آنها، چیزی جز عشق و ارادت به آنها نیست. . .

این مخلصان اهل بیت این روزها دست خودشان نیستند، فقط با عشق خدمت می کنند و نوحه هایشان در سوز و ذوب اشعار او نهفته است.

به سراغ حاج اکبر صفری پیرغلامی رفتیم که اکنون ۷۲ سال دارد و از نوجوانی در این زمینه فعالیت می کند.

ما نگران این هستیم که سنت ها فراموش شوند

اکبر صفری، غلامحسینی سابق در گفت وگو با فارس، گفت و گوی خود را با دغدغه ها و دغدغه های خود آغاز می کند و می گوید: نگران سبک و سیاقی هستیم که امروزه رواج پیدا کرده است که کمتر به آن توجه می شود. پرداخت شد. برای نیازهای نسل جدید پرداخت شده است.”

در این ایام عده ای از جوانان به جای حضور در مساجد و مساجد در خیابان ها چادر زدند و به دنبال ارائه چیزی از خود نیستند.

جوانان باید با بزرگترها دیدار کنند

این پیرغلام حسینی می افزاید: جوانان برای تامین غذای فکری و پذیرش آن ها نیاز به جلسه با بزرگ ترها دارند، اما تمایل برخی افراد به برپایی خیمه، نظام تکایا را مختل می کند که باید در این زمینه طراحی شود. . میدانی که همه جوانان در مساجد و تکایا جمع شوند.

این پیر غلامی حال گدای خانه ابی عبدالله علیه السلام را نزد او پاک می داند و می گوید; امام حسین (ع) همه وجودش را داد تا دینش پایدار بماند و ما هم باید این روش را دنبال کنیم.

یک ریال هم نگرفتم

این مداحی اهل بیت(ع) می گوید من ۶۲ سال ذکر و ذکر کردم و یک ریال هم نگرفتم، می افزاید; چون نمی خواهم پولی بگیرم چون کار دلم برای حسین (ع) است و باید بدانیم که صادقانه در این مسیر قدم برداریم.

من در خانه امام حسین (ع) بزرگ شدم.

وی تصریح می کند: انصافاً در خانه ابی عبدالله علیه السلام را زدم و به هر آنچه می خواستم در خانه امام حسین علیه السلام رسیدم، اولین چیزی که نصیبم شد عزت بود. چون می خواهیم طوری زندگی کنیم که مردم ما را بپذیرند و بپذیرند که نشان می دهد شما در خانه امام حسین بزرگ شده اید.

نوه ام کنارم خواند

این ذاکر اهل دار با بیان اینکه در انتخاب شعر بسیار سخت گیر هستم و شعرهایی را انتخاب می کنم که خودم بفهمم، ادامه می دهد: الان برادرزاده ام در کنار من می خواند و وقتی شعرش را می خواند با توجه به سن و سال با شعرهای من فرقی نمی کند. . فرق، برای مردم جالب است، ذاکر حسینی باید آهنگ ها را طوری انتخاب کند که دل کنده و در دل مردم بماند.

صفری در پایان می گوید؛ تمام حرف من این است که جوانان به دنبال حقیقت باشند و سعی کنند فکر کنند و فکر کنند و بدانند امام حسین چه می خواست و حسین وار زندگی کنند.

انتهای پیام/۸۶۰۳۴/ج




این مقاله را برای صفحه اول پیشنهاد دهید