غلبه بر موانع حمل و نقل فعال


مردی با ژاکت قرمز در حال دوچرخه سواری با کوله پشتی

حمل و نقل فعال دارای مزایای زیست محیطی ، بهداشتی و اقتصادی قابل توجهی است. ترویج شیوه های حمل و نقل فعال مانند پیاده روی ، دوچرخه سواری و روی ویلچر یا کالسکه نشسته است می تواند فعالیت بدنی را افزایش دهد از نظر اقتصادی برای افراد و جوامع مفید است و در کاهش آلودگی هوا نقش دارند

در برخی مناطق ، حمل و نقل تهاجمی می تواند به طور کامل جایگزین استفاده از وسایل نقلیه موتوری شود. ورزش را می توان با یک ماشین یا حمل و نقل عمومی ترکیب کرد تا بخشی از سفر را جایگزین کند. با این حال ، مشارکت در حمل و نقل تهاجمی در جوامع شهری ، حومه ای و روستایی متفاوت است. این نابرابری مربوط به شخصی ، محیطی و فرهنگی است که مانع پذیرش حمل و نقل فعال می شود. تشویق مردم به استفاده از روشهای حمل و نقل فعال نیازمند شناسایی و رفع این موانع است.

یکی از موانع حمل و نقل ، در دسترس بودن منابع و زیرساخت های جامعه برای تحقق آن است. به عنوان مثال ، شاخص تناسب اندام آمریکا شامل امتیاز پیاده روی است که بر اساس وظایف و فعالیت ها است. که می توان با پای پیاده انجام داد به جای استفاده از ماشین شهرهای بزرگ تمایل بیشتری برای پیاده روی نسبت به شهرهای کوچکتر دارند که تراکم کمتری دارند و احتمال دسترسی آنها به پیاده روها ، مسیرهای دوچرخه سواری و حمل و نقل عمومی کمتر است.

سایر عوامل م decisionsثر بر تصمیمات پیاده روی و دوچرخه سواری شامل دسترسی و وضعیت پیاده روها ، مسیرهای دوچرخه سواری ، پیاده روهای چند منظوره است. علاوه بر این ، در دسترس بودن پارکینگ دوچرخه و انبار دوچرخه و مکانی برای تعویض لباس و دوش گرفتن بعد از سفر نیز یک مانع بزرگ است. دسترسی به این منابع می تواند تصمیم گیری در مورد پیاده روی یا دوچرخه سواری برای حمل و نقل را آسان تر کند.

یکی دیگر از موانع حمل و نقل ، ایمنی واقعی و درک شده است. زیرساخت ها و فرهنگ در برخی از شهرها آن را برای عابران پیاده و دوچرخه سواران ایمن تر می کند. بنابراین ، مرگ و میر عابران پیاده کمتر است. و افراد و خانواده ها تمایل بیشتری به فعالیت دارند. اجتماع بدون پیاده رو ، مسیرهای دوچرخه سواری ، گذرگاه های ایمن. و نور کافی علاوه بر این ، به دلیل “ایمنی عددی” ، مکانهایی که مردم در آن قدم می زنند و دوچرخه سواری می کنند اغلب ایمن تر هستند زیرا رانندگان از حضور آنها آگاه هستند. وقتی دوچرخه سواران و عابران پیاده نمی توانند ببینند رانندگان ممکن است چندان مراقب نباشند. باعث نگرانی بیشتر در مورد ایمنی می شود

فرهنگ جامعه می تواند مانعی برای حمل و نقل باشد. در مکان هایی که حمل و نقل عمومی و استفاده از وسایل نقلیه عمومی عادی است. مردم تمایل دارند ماشین های خود را در خانه بگذارند و پیاده روی کنند یا برای کار یا تعطیلات دوچرخه سواری کنند. متأسفانه ، بسیاری از مردم متوجه می شوند که جوامع آنها از حمل و نقل پشتیبانی نمی کنند. چه به دلیل نبود زیرساخت ها و چه به دلیل نگرش مردم. تقریباً تعداد کمی از مردم عادات حمل و نقل خود را آغاز یا حفظ می کنند در صورتی که به طور گسترده از طریق هنجارها یا خط مشی های جامعه مورد پذیرش و حمایت قرار نگیرد.

عوامل فردی نیز می توانند عوامل محدود کننده باشند. اعتقاد افراد به مزایای بهداشتی ، زیست محیطی و اقتصادی می تواند بر تصمیمات شرکت در حمل و نقل فعال تأثیر بگذارد. درک زمان پیاده روی یا دوچرخه سواری بیشتر از رانندگی نیز مانع است. اما جالب است بدانید که اکثر مردم زمان مورد نیاز برای یک سفر فعال را بیش از حد ارزیابی می کنند. عملکرد و توانایی فرد برای طی مسافت های طولانی با پای پیاده یا دوچرخه می تواند نگران کننده باشد. به خصوص اگر این سفر شامل تپه ها باشد. پیاده روی با وسایل نقلیه عمومی برای سفرهای طولانی یا استفاده از دوچرخه برقی می تواند شدت شما را کاهش داده و لذت بخش تر باشد. حمل و نقل تهاجمی اغلب ارزان تر از رانندگی است. هزینه دوچرخه و سایر تجهیزات ممکن است در ابتدا تا حدی محدود باشد اشتراک دوچرخه و مشوق های مالی برای خرید دوچرخه ممکن است این نگرانی را برطرف کند.در نهایت ، آب و هوا می تواند عامل مهمی باشد که باید مورد توجه قرار گیرد. آب و هوای گرم ، سرد یا بارانی می تواند سفر را محدود کند ، به ویژه در مورد لباس های حرفه ای.

بسیاری از این موانع را می توان با مطالعه مزایای سفرهای پیشگیرانه برطرف کرد. در دسترس بودن زیرساخت ها منابع برای پیاده روی و دوچرخه سواری و نکاتی برای ایمن تر و راحت تر کردن سفرهای فعال. حمایت از تغییر سیاست و محیط ساخته شده می تواند به اندازه تلاش های مردمی موثر باشد. آموزش رانندگان ، عابران پیاده و دوچرخه سواران در مورد قوانین راهنمایی و رانندگی و ایمنی می تواند به تغییر فرهنگ کمک کند. و آشکار ساختن حمل و نقل عمومی ، پیاده روی و دوچرخه سواری از طریق فعالیت های “جاده باز” جامعه می تواند آگاهی را افزایش داده و تحرک را عادی کند. جوامع برابرتر ، سالم تر و اقتصادی تر هستند.

نویسنده: Brian B. Parr ، Ph.D. ، FACSM ، ACSM-CEP ، University of South Carolina Aiken

دیدگاهتان را بنویسید